Soms lees je boeken waarbij het verhaal aan elkaar hangt met ingewikkelde complotten,
onwaarschijnlijke theorieën en ongeloofwaardige wendingen. Waarbij je nauwkeurig elk detail moet opslaan omdat die misschien een rol kan spelen bij de uiteindelijke ontknoping op de laatste pagina van het boek.

Dit is niet zo’n verhaal. Piste Alarm gaat over de verdwijning van een vierjarig jongetje op
skivakantie, zo laat de samenvatting op de achterkant ons weten. En daar gaat het verhaal ook over. Niet meer, niet minder. Er worden eerst enkele hoofdstukken gewijd aan het introduceren van de personages en het beschrijven van de situatie, de omgeving en de gehele setting. Een doodnormaal gezin dat op skivakantie gaat en logeert in een pension waar een gemoedelijke sfeer hangt.  Als lezer ga je wellicht speculeren over welke personen er een rol kunnen gaan spelen bij de verdwijning, niet onlogisch als je weet dat er iets gaat gebeuren.

Op sommige momenten in het boek is het verhaal wat voorspelbaar. Maakt dat het minder
spannend? Helemaal niet. Het zorgt er juist voor dat het verhaal geloofwaardig is en dat je je wel degelijk kan inleveren in verschillende personages. 
Een geloofwaardig verhaal, dus. Een boek dat gemakkelijk weg leest.